لا كِتابٍ مُنِيرٍ . بعد مىفرمايد : قرائت كلام اللّه بدون علم ، مثل پوشيدن پيراهن طاعات است به محض ادّعا بدون حقيقت و معنى ، و باعث است عقاب شديد الهى را ؛ يعنى عمل كردن به بدن به ظواهر طاعات ، بدون توجّه به حقايق و بطون آنها چون باعث سخريّه و استهزاء به معبود است موجب عقاب است . و منظور از وصيّت « زيد بن ثابت » به ولد خود آنست كه حقّ تعالى اسم تو را در ديوان قرّاء بدون علم نبيند . و منظور از قول حضرت رسول ( ص ) كه اكثر منافقين امّت من قرّاءاند ، قاريان بدون علم‌اند . و اينكه حضرت فرمود : مىآيد زمانى بر امّت من كه استماع اسم مرد بهتر از ديدن ، و ديدن بهتر از تجربهء اوست ؛ زيرا كه مىشنوند اسم مرد را به عبادت و ورع و تقوى ، و در مقام ديدن و تجربه معلوم مىشود كه عباداتش از نور معرفت و علم ، خالى است و به محض عادت است . و تعريف از عبادت كسى در خدمت حضرت امير المؤمنين ( ص ) كرده شد ، فرمود : از عقل او بگوئيد كه عبادت را به قدر علم و معرفت ، اجر و ثواب حاصل است . بعد ، حضرت امام ( ص ) دستور العمل به طريق عموم ، در اطاعت حقّ تعالى مىفرمايد كه : باش چنان‌كه خوانده شده و مأمورى به آن نه چنان‌كه خودت مىخواهى ؛ يعنى طاعت را خالص كن از براى حقّ تعالى و پنهان بدار از خلق ، مثل پنهان بودن روح در جسد ، و اسرار خود را از خلايق پنهان بدار ، و اعتماد و اعتبار كن به حالات حقيقت فىمابين خود و حقّ تعالى نه به ظاهر طاعات خود ، و استعانت جوى به حقّ در تمام امور خود با تضرّع و زارى در شب و روز ؛ كما قال اللّه تعالى : ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ ؛ و اعتداء كه تجاوز از حدود الهيّه است مىفرمايد از صفت و علامت قرائت‌كنندگان زمان